Afbeeldingsmetadata en SEO: zo krijg je credit voor je afbeeldingen in Google

Google leest wie een afbeelding maakte, wie je moet vermelden en waar de licentie staat op twee plekken: IPTC-fotometadata in het bestand zelf en ImageObject-structured data op de pagina. Voeg je een licentie-URL toe, dan komen je afbeeldingen in aanmerking voor het label Licentie (Licensable) in Google Afbeeldingen. Wij deden dit bij alle afbeeldingen op deze site, en ontdekten dat je hosting de helft ervan ongemerkt kan weghalen.

Welke afbeeldingsmetadata leest Google?

Google gebruikt afbeeldingsmetadata om in Google Afbeeldingen te tonen wie achter een afbeelding zit en hoe je hem mag gebruiken. Die informatie kan uit het bestand zelf komen (IPTC-fotometadata, opgeslagen als IPTC of XMP) of uit structured data op de pagina. Dit zijn de velden die tellen:

Bij structured data is alleen contentUrl verplicht, plus minstens één van creator, creditText, copyrightNotice of license. Google koppelt de metadata via contentUrl aan de juiste afbeelding, dus dat moet de echte URL van het afbeeldingsbestand zijn.

Hoe krijg je het licentielabel in Google Afbeeldingen?

Het licentielabel in Google Afbeeldingen linkt naar je licentie en laat zien hoe iemand de afbeelding mag gebruiken. Googles regel is kort: met IPTC moet je de Web Statement of Rights invullen, met structured data moet je license opnemen. Beide wijzen naar een pagina met de voorwaarden.

Dat hoeft geen betaalde licentiewinkel te zijn. Op onze pagina Image use & credit staat dat je onze afbeeldingen gratis mag delen, met een bronvermelding en een link naar het artikel. Ook dat is een licentie, en zo wordt elke gekopieerde afbeelding een mogelijke backlink.

IPTC of structured data: wat gebruik je?

Allebei, als dat kan. Ze doen elk iets anders:

• Structured data vertrouwt Google het meest. De documentatie zegt dat Google bij tegenstrijdige informatie de structured data gebruikt. Het staat bovendien op je eigen pagina, dus niemand kan het weghalen.
• IPTC-metadata reist mee met het bestand. Downloadt iemand je afbeelding en plaatst hij die ergens anders, dan kunnen maker en licentie-URL meegaan, tenzij onderweg iets ze weghaalt.

In WordPress met Yoast SEO staat de hoofdafbeelding van een artikel al als ImageObject in het schema. Wij hebben daar creator, creditText, copyrightNotice, license en acquireLicensePage aan toegevoegd met een klein filter op het schema van Yoast. Zo krijgt elke bestaande en toekomstige afbeelding dezelfde velden.

Wat er gebeurde bij onze 42 afbeeldingen

Op 26 september 2026 hebben we de hoofdafbeelding van elk artikel op deze site opnieuw gemaakt: met een zichtbare balk met de URL van het artikel, de auteur en het jaar, en met metadata die we met ExifTool in IPTC, XMP en EXIF schreven. Daarna hebben we de live bestanden gedownload zoals een browser ze krijgt. Onze hosting levert afbeeldingen via een CDN dat ze opnieuw omzet, vaak naar WebP, en die omzetting bepaalde wat er overbleef.

De optimalisatie liet dus precies de rechteninformatie staan en gooide de rest weg. Voor de bronvermelding is dat genoeg, maar je kunt voor omschrijving en trefwoorden niet op het bestand vertrouwen. Die horen in de alt-tekst, het bijschrift en op de pagina zelf.

Nog twee kleinere lessen. Het ©-teken raakte verminkt in de IPTC Copyright Notice na de omzetting. Daarom schrijven we daar nu “Copyright 2026 IndexUrePoint” en gebruiken we het © alleen in XMP. En IPTC-velden hebben harde lengtegrenzen: Credit Line en Source mogen maar 32 tekens bevatten, dus “IndexUrePoint.com” past wel en een volledige URL niet.

Hoe controleer je je eigen afbeeldingen?

Vertrouw niet op het bestand op je eigen computer; controleer het bestand dat bezoekers en Googlebot krijgen. Met ExifTool geïnstalleerd:

curl -s -o live.jpg https://example.com/wp-content/uploads/image.jpg
curl -s -o live.webp -H "Accept: image/webp" https://example.com/wp-content/uploads/image.jpg
exiftool -G1 -s -Creator -Rights -WebStatement -Credit -CopyrightNotice live.jpg live.webp

De tweede regel vraagt om WebP, zoals Chrome dat doet. Juist daar verdwijnt metadata vaak. Daarna:

• Test de pagina in Googles test voor rich results om te zien of het ImageObject een license en contentUrl heeft.
• Kijk in Search Console onder Optimalisaties naar het rapport Metadata van afbeelding. Bij ons verscheen het binnen enkele dagen nadat we de metadata hadden toegevoegd. Je pagina’s moeten wel eerst gecrawld zijn, dus meld je site aan bij Google als dat nog niet is gebeurd.

En AI-afbeeldingen?

Google leest het IPTC-veld Digital Source Type en ondersteunt vier waarden voor AI, waaronder trainedAlgorithmicMedia (gemaakt door een generatief model) en compositeWithTrainedAlgorithmicMedia (een samengestelde afbeelding met AI-materiaal). De basis van onze illustraties komt uit een AI-beeldmodel, en elk woord en getal erop voegen wij zelf toe. Daarom labelen we ze als samengesteld.

Onze hosting haalde dat veld echter weg. Daarom zeggen we het ook in gewone woorden op onze pagina over afbeeldingsgebruik. Wil je AI-afbeeldingen eerlijk labelen, vertrouw dan niet alleen op het veld in het bestand.

Zet je je URL op de afbeelding zelf?

Metadata is onzichtbaar en kwetsbaar; pixels niet. Screenshots, sociale media en AI-tools laten metadata vaak vallen, maar een kleine balk met je domein en de URL van het artikel overleeft ze allemaal. Daarom staat onder elke afbeelding op deze site nu het eigen adres.

Afbeeldingen als startpunt van een zoekopdracht worden zo belangrijk dat Google ze apart rapporteert: met het nieuwe multimodale filter in Search Console zie je verkeer via Lens en Circle to Search.

Houd het bescheiden: een dunne balk, geen watermerk over het onderwerp heen. Maak voor sociale media een aparte versie van 1200×630, zodat platforms je balk er niet af snijden.

Veelgestelde vragen